Πολυμέσα

ΜΑΪΟΣ (ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ)

Ο Απρίλης ξανθός, αρχοντιά φημισμένη,

ζαχαρένια θωριά, ο Απρίλης πεθαίνει·

και ο Μάης απάνου του γέρνει,

χαροκόπος λεβέντης, μα δίχως μυαλά,

και του φρόνιμου Απρίλη τα μάτια σφαλά,

και τα πλούτη του παίρνει.

Ο Απρίλης σωρούς θησαυρούς και καλούδια,

τί πουλιά, τί νερά, τί δροσιές, τί λουλούδια

στα παλάτια τα πράσιν’ αφήνει!

Κι απ’ την ίδια στιγμή και απ’ την πρώτη βραδιά

νά ο Μάης· αλύπητα δίχως καρδιά

τα ξοδεύει, τα χύνει.